Zes jaar geleden stapte Sebastián vanuit Zuid-Amerika op het vliegtuig naar Nederland voor een universitaire studie. Een nieuw land, een nieuwe taal, nieuwe kansen. Maar zijn leven verliep anders dan gehoopt. Werk dat niet lukte, relaties die stukliepen, en langzaam maar zeker een gevoel van somberheid dat steeds zwaarder woog. “Ik voelde me depressief”, vertelt hij. Toen hij twee jaar geleden ook nog zijn baan verloor, besloot hij hulp te zoeken.
Via zijn huisarts hoorde Sebastián over Sol Psychotherapie: een praktijk die volledig online therapie aanbiedt. Dat sprak hem aan, want om na een lange werkdag nog naar een praktijk te gaan was een drempel. Bovendien is hij zonder rijbewijs minder mobiel. “Ik vond het ook prettig dat ik de gesprekken kon voeren in mijn eigen, vertrouwde omgeving.” Het enige obstakel was nu nog de taal. Bij Sol zouden de sessies in het Engels zijn. Geen probleem, besloot hij. Hij ging er open in, zonder grote verwachtingen maar met de bereidheid om het echt te proberen.
Meer dan videobellen
Sebastián dacht dat online therapie vooral zou bestaan uit videogesprekken. Al snel ontdekte hij dat het veel meer omvatte. Sol werkt met het platform NiceDay, een app met allerlei tools die hij tussen de sessies door kon gebruiken. In het begin was hij er sceptisch over. Maar al snel merkte hij hoe fijn het is om alles bij de hand te hebben: een tool om zijn gedachten te ordenen, een andere tool om woorden te geven aan wat hij voelde, een digitaal whiteboard dat hij samen met zijn therapeut Wouter kon gebruiken tijdens de sessies. Het online dagboek vond hij misschien wel het meest waardevol. Sebastián schreef erin tijdens zijn lunchpauze, of op momenten dat er iets door hem heen ging. Hij deelde het direct met Wouter en zo ontstond er een lopend gesprek; niet alleen tijdens de vaste afspraken, maar ook daartussenin. "Ik vond het fijn dat ik gelijk kon delen wat me bezighield”, vertelt Sebastián. “Zo kreeg ik langzaam maar zeker meer grip op mijn leven."
Wie leest dit eigenlijk?
Niet alles voelde meteen vanzelfsprekend. Sebastián vroeg zich in het begin af of zijn berichten in de chat wel echt persoonlijk werden gelezen. En hoe privé is het eigenlijk? Twijfels die begrijpelijk zijn als je jezelf voor het eerst kwetsbaar opstelt via een scherm. Maar al snel bleek dat het weldegelijk vertrouwelijk was en dat alleen Wouter zijn berichten kon lezen. Het vertrouwen groeide. Wouter reageerde, stelde vragen, deelde links en podcasts die aansloten op wat Sebastián had geschreven. "Er ontstond gaandeweg echt interactie," legt Sebastián uit. "Als ik down was, kon ik de tools gebruiken. En tijdens de één-op-één sessies konden we snel de diepte in, zonder eerst een uitgebreide update te hoeven geven." Wat hij wel eens als nadeel heeft ervaren, is dat hij niet altijd vrijuit kon praten als zijn huisgenoot thuis was. Dan was het even zoeken naar een rustige plek waar niemand mee kon luisteren.
Rustiger, positiever, zichzelf
Nu het traject zes maanden later is afgerond, kijkt Sebastián er met een goed gevoel op terug. Zijn naasten zeggen dat hij rustiger is geworden: relaxter en positiever. "Ik zie zelf ook dat ik veranderd ben sinds ik hiermee begon. Het heeft me absoluut geholpen." Sebastián zou het volgende willen meegeven aan mensen die twijfelen over digitale therapie: "Geef het een kans. Het is in principe hetzelfde als een fysieke therapiesessie. En het mooie is juist dat het zo toegankelijk is: online, in het Engels als je wilt en op je eigen tempo."
Wil je aan de slag met digitale mentale hulp? Lees hier dan meer over digitale ondersteuning bij psychische klachten, van MIND.